Yargıtay: Hasta Eşe Bakmamak Boşanma Sebebi Sayıldı

Yaşlı bir erkek, evlilik birliği içinde maruz kaldığını öne sürdüğü hakaret, aşağılama ve ekonomik engellemeler nedeniyle Aile Mahkemesi’ne başvurdu. Eşinin emekli maaş kartını vermediğini, evden kovduğunu ve bir süre sokaklarda kalarak camide gecelediğini belirterek boşanma, tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat talep etti.

Davalı kadın ise iddiaları reddetti; davacının ev içi görevlerini yerine getirmediğini, sağlık sorunları sebebiyle bakım sağlayamayacağını, bu nedenle kızının yanına gittiğini savundu. Gözlerinin görmemeye başlamasıyla eşinin destek olmadığını, tedavi süreçlerini erkek kardeşinin, kızı ve damadının yürüttüğünü belirterek eşinin davranışını kusur saydığını ifade etti.

Mahkeme Süreci ve Tanık Beyanları

Aile Mahkemesi, ayrı yaşamanın tek başına boşanmada kusur oluşturmayacağına dikkat çekti. Tanık beyanlarında davacının eşine gereken özeni göstermediği ve sağlık durumuyla ilgilenmediği yönünde ifadeler vardı. Mahkeme, davalının iddia ettiği kusurları ispata muvaffak olamadığı gerekçesiyle davayı reddetti.

Davalı lehine hükmedilen tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına, kesinleşme halinde kaldırılmasına hükmedildi. Bu karara itiraz eden davacı Bölge Adliye Mahkemesi’ne başvurduysa da itiraz reddedildi ve dosya Yargıtay’a taşındı.

Yargıtay Kararı

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, hasta eşe bakmamanın boşanma nedeni olarak değerlendirilebileceğine işaret ederek Aile Mahkemesi kararını onadı. Böylece mahkeme kararının yerinde olduğu ve davalının iddialarını ispatlayamadığı vurgulandı.

Önemli nokta: Yargıtay kararı, bakım yükümlülüğünün yerine getirilmemesinin evlilik birliğinin devamını etkileyebileceğini ve bu durumun kusur açısından belirleyici olabileceğini ortaya koydu.