Bir kadının kararında, bir annenin gelecek düşünde Cumhuriyet

Bazı teşekkürlerin tek bir güne sığması mümkün değildir. Çünkü insan, neye sahip olduğunu hayatın içinde tekrar tekrar fark eder. Bir karar verirken, bir haksızlığa itiraz ederken, çocuğunun geleceğini düşünürken…

Ben Cumhuriyet’i en çok o anlarda hissediyorum.

Bir kadın olarak kendi hayatım hakkında söz söyleyebildiğimde. Bir anne olarak çocuklarımın geleceğine dair hayaller kurabildiğimde. Kızımın kimsenin gölgesine sığınmadan yaşayabilmesini, oğlumun bir kadının yanında eşitliği ve saygıyı bilerek durabilmesini dilediğimde…

Bütün bu düşüncelerin içinde dönüp dolaşıp aynı duyguya varıyorum: Minnet.

Bir kadının kendi kararlarını verebilmesi, birkaç kelimeyle anlatılıp geçilecek kadar küçük bir mesele değil.

Okumak, çalışmak, meslek edinmek, hayatını kiminle paylaşacağına karar vermek… Gerektiğinde “Ben böyle bir hayat istemiyorum” diyebilmek. Kendi emeğinin karşılığını aramak, kendi fikrini dile getirmek, kendisi için başka bir yol seçebilmek…

Bunların her biri bir insanın hayatını bütünüyle değiştirebilir.

Bugün bize sıradan gelen hakların ardında, bir zamanlar kurulması bile cesaret isteyen bir gelecek düşüncesi var. Bu yüzden sahip olduklarımızı alışkanlıkla karşılamadan önce, onların hangi iradeyle mümkün hâle geldiğini hatırlamamız gerekiyor.

Ben kendi hayatıma baktığımda; çalıştığım, ürettiğim, yeniden başladığım, kararlarımın sorumluluğunu aldığım bütün yıllarda Cumhuriyet’in açtığı yolun izlerini görüyorum.

O yolda her şey kolay olmuyor elbette. Kadınlar hâlâ kendilerini anlatmak, emeklerini görünür kılmak, bazen en temel sınırlarını kabul ettirmek için yoruluyor. Fakat yaşadığımız güçlükler, haklarımızın değerini azaltmıyor. Onları korumak ve hayatın her alanında karşılık bulmalarını sağlamak için neden daha çok çaba göstermemiz gerektiğini anlatıyor.

Anne olunca insanın gelecekle kurduğu ilişki değişiyor.

Bir zamanlar kendisi için istediği şeyleri, çocukları için daha büyük bir inançla istemeye başlıyor. Huzuru, güveni, adaleti… Kendi hayatlarında söz sahibi olabilecekleri bir ülkeyi.

Ben kızımın hayallerini anlatırken önce “Acaba bana izin verirler mi?” diye düşünmesini istemiyorum. Ne istediğini bilsin, öğrensin, emek versin, denesin. Başaramadığında yeniden başlayabilsin. Kendi değerini başkalarının onayında aramasın.

Oğlumun da gücü, başkalarının hayatına hükmetmekte aramamasını istiyorum. Dinlemeyi, paylaşmayı, farklı düşüncelere saygı duymayı bilsin. Yanındaki kadının kararlarını kendi kararları kadar doğal kabul etsin.

Çünkü çocuklarımıza bırakacağımız gelecek, evde kurduğumuz cümlelerle de şekilleniyor. Kızımıza tanıdığımız özgürlükle, oğlumuza öğrettiğimiz sorumlulukla, ikisine de gösterdiğimiz adaletle…

Cumhuriyet’e sahip çıkmanın günlük hayatımızda böyle bir karşılığı da var.

29 Ekim’de bayrağımızı asarken içimde büyük bir gurur duyuyorum. Ama o gururun beraberinde bir sorumluluk getirdiğini de biliyorum.

Haksızlık karşısında sesimizi çıkarabiliyor muyuz? Kendi çocuklarımız için istediğimiz imkânları başka çocuklar için de isteyebiliyor muyuz? Bir kadının hayatına dair kararını, bize uygun gelmese bile saygıyla karşılayabiliyor muyuz?

Emanete sahip çıkmak, bu soruları kendimize sormayı da gerektiriyor.

Atatürk’e duyduğumuz sevgiyi davranışlarımızla yaşatabildiğimizde, minnetimiz daha derin bir anlam kazanıyor. Okuyan, sorgulayan, emeğe saygı duyan, çocuklarına düşünmeyi öğreten insanlar olarak…

Çünkü gelecek, bugün doğru bulduklarımız için gösterdiğimiz cesaretle kuruluyor.

Bugün Ulu Önderimiz Mustafa Kemal Atatürk’e, kendi hayatımdan ve çocuklarım için taşıdığım umutlardan seslenmek istiyorum:

Bir kadın olarak kendi kararlarımı verebildiğim, bir anne olarak çocuklarım için özgür bir gelecek düşleyebildiğim her gün, sana minnet duymak için bir nedenim var.

Cumhuriyet için, cesaretin için, bize açtığın yol için teşekkür ederim.

Bize bıraktığın emaneti; kızlarımızın kendinden emin sesinde, oğullarımızın eşitliğe duyduğu saygıda, çocuklarımızın özgür düşüncelerinde yaşatmak dileğiyle…

Adını gururla anarak, sorumluluğumuzu bilerek…

29 Ekim Cumhuriyet Bayramımız kutlu olsun.