Allah’a mektup…

Ey güzeller güzeli Rab,
bu zamana kadar anladım ki her şey benden banaymış ve her şeyi benden yansıyanmış.
içimdeki sen aslında benden gözlemliyormuş dünyayı.
Ben seni çok ötelere atmışım, sen benden izliyorsan ben de mutluluk, bolluk, bereket, sevgi istersin. Çünkü sevdiğin için bizi yarattın.
diğer duygular benim korkularım,travmalarım, yaşadıklarım, haddini bilmeyişlerim, nefsaniyettim, paralel evrenlerdeki olasılıklarımmış. Her biri deneyim adı üstünde.

Anladım ki aydınlıkta, karanlıkta sendendir, zaten bu dünyaya gelmeden önce aydınlıkta karanlık da yoktu, saf sevgi vardı,bizler senin 99 ismini deneyimlemek için bu dünyaya gelmek istedik, kimimiz kahhar oldu,kimimiz ikram, kimimiz mani, kimimiz cami, kimimiz Vedud, kimimiz kuddüs..
bu isimleri beden olmadan deneyimleyemeyecektik ki ruh bedeni ihtiyaç hissetti sen de bizler için maddeyi Adem’i ve Havva’yı Yarattın..
Bu zamana kadar karanlık tarafı seçmiş olabilirim, biliyorsun bu çağda yarattığı yapay zeka denen bilimle bir düşüncem ile telefon ekranıma o düşüncem ile ilgili görseller, reklamlar geliyor..
yani beni o derece üstün yarattın, zeka,akıl,kalp verdin.
Ben şimdi karanlık ve aydınlığı birleyerek düşüncelerimi kalbimle okuyarak ekranıma güzel olasılıkların gelmesini,hayat aynamda bana tat veren deneyimleri,güzellikleri yaşamayı talep ediyorum.
Yanımda ol, ellerimden tut.
Seni seviyorum..