ALIŞMAK MI ALIŞTIRILMAK MI?
Sabah uyanıyoruz.Şöyle güne kahvemizi alıp keyifle başlamak istiyoruz.Öncelikle sosyal medyaya ve televizyona haberlere bakıyoruz.Neler olduğuna bir göz atıyoruz.
Bir yerde insanlar göçük altında kalmış,kimisi bulunmuş,kimisi aranıyor.Bir yerde boşanmak üzere olan kadınlardan bazıları evlerinin önünde öldürülmüş.Bir yerde bir eğitimci öğrenciyi merdivenlerden itmiş.Bir çok yerde dolandırıcılık çetesi yakalanmış.Adamın biri köpeğe durup dururken silah sıkmış.Bir yerde çocuk tacizcisi tutuklanmış,sonra bırakılmış.Bir aile gıda zehirlenmesinden yok olmuş.Sorumlu olan kim bilinmiyor.Bir yere uçak düşüyor.20 tane şehit,20 tane vatan evladı,20 eve düşen ateş…Ciğeri yanmış aileler…
Bunları neden yazıyorum? Çok mu karamsarım?Aslında kahve ile birlikte,kimin ne yediği,ne giydiği,nereye tatile gittiğine bakmak daha iyi giderdi değil mi? Güzel olan şeyleri görmüyor muyum? Evet görüyorum.Burada farklı bir şeye dikkat çekmek istiyorum.
Biz artık her kötü olayı normalmiş gibi izliyoruz.Hislerimiz alınmış,duygularımız yok olmuş gibi hemen farklı bir gündeme geçiyoruz.Her yerde kaosla beslenen bir gündem var.Biz bunlara alıştık mı alıştırıldık mı? Yoksa bizlerin alışması mı isteniyor?
Şehitler anılıyor,rahmet okunuyor,ardından müzikli eğlenceye devam ediliyor.Hayat devam ediyor.Buna kesinlikle katılıyorum.Fakat biz artık şaşırmıyoruz,hissetmiyoruz. Bu kadar da çabuk normale dönemeyiz,dönmemeliyiz.Yalanın,şiddetin, sadakâtsizliğin,dolandırıcılığın her gün katlanarak haber yapıldığı,ölümün ve insan hayatının bu kadar ucuz olduğu toplumda herşeyi kanıksadık.Sıradan şeyler yaşıyormuşuz gibi kabullendik.Bu haberler bizim normalimiz oldu.
Bizler mahallemizde bir cenaze olduğunda televizyon dahi açmazdık.Komşumuzun günlerce acısını paylaşır,yas tutardık.Böyle saygımız vardı.Şimdi insanlar olayları film izler gibi seyrediyor.Bu bana çok ürkütücü geliyor.Bu kadarına da alışmamalıyız.Bu kadar da körleşmemeliyiz.Duygular,hisler,acılar insanı insan yapan özelliklerdir.İnsandan bunları alırsan geriye ne kalır ki?
“ACI DUYABİLİYORSAN CANLISIN.BAŞKASININ ACISINI DUYABİLİYORSAN İNSANSIN” demiş LEV TOLSTOY…