Karaköy’de kadın hareketi 245 cinayeti protesto etti

25 Kasım Eylemi

25 Kasım Kadın Platformu öncülüğünde Karaköy’de zincir oluşturuldu ve Eminönü’nde bir yürüyüş gerçekleştirildi. Eylemde, 2026-2035 yıllarında hükümet tarafından ‘Aile ve Nüfus On Yılı’ ilan edilmesinin ardından 2026’nın ilk 10 ayında 245 kadının erkekler tarafından öldürüldüğü ve 274 kadının şüpheli bir şekilde hayatını kaybettiği vurgulandı. Hükümetin mevcut politikalarına tepki gösterildi.

Eminönü’nde yapılan açıklamada, “Kadınların haklarını genişletmek, erkek şiddetini önlemek yerine aileyi merkeze alan politikalarla kadınların emeği, bedeni ve yaşamı denetim altına alınmaya çalışılıyor. Kadınların hayatı aile politikalarının konusu değildir. Bizim ihtiyacımız daha fazla aile söylemi değil; güvenceli iş, eşit ücret, ücretsiz ve erişilebilir kreş, barınma hakkı, özgürlük ve şiddetsiz bir yaşamdır.” denildi.

“ŞÜPHELİ KADIN ÖLÜMLERİNİN KARANLIKTA BIRAKILMASINA İZİN VERMEYECEĞİZ” şeklinde bir ifadeye yer verildi. Açıklamada “Kadın cinayetlerinin karşısında yalnızca yas tutmayacağız. Kadınların yaşam hakkını tehdit eden bütün mekanizmaları teşhir edeceğiz. Koruma kararlarının kağıt üzerinde kalmasına, şiddet başvurularının görmezden gelinmesine, faillerin iyi hal ve haksız tahrik indirimleriyle ödüllendirilmesine, şüpheli kadın ölümlerinin karanlıkta bırakılmasına izin vermeyeceğiz. Bir kadının daha öldürülmemesi için erkek şiddetini besleyen cezasızlık düzeni son bulmalı; İstanbul Sözleşmesi yeniden yürürlüğe girmeli, 6284 sayılı Kanun etkin biçimde uygulanmalıdır. Kadınların ekonomik ve toplumsal bağımsızlığını sağlayacak politikalar hayata geçirilmelidir.” denildi.

Fatmanur Çelik

14 Kasım Zincir Eylemi’nde Fatmanur Çelik’in durumu belirtildi. Fatmanur, 30 yaşında bir kadındı ve Kuran’a Hizmet Vakfı’ndaki sohbetlere katıldığı sırada vakıf çalışanı Ayhan Şengüler tarafından tecavüze uğradı. Ailesi tarafından Ayhan ile evlenmeye zorlandı, evliliği boyunca cinsel şiddete maruz kaldı.

Fatmanur, kendisi ve kızı için mücadele etti ve ilgili kurumlara başvurdu. Ayhan Şengüler, kızı Hifa İkra’yı istismar ettiği gerekçesiyle yargılandı fakat 13 Ocak’ta adalet nöbetine başlamadan önce savcının beraat istemesi üzerine, Hifa İkra ve Fatmanur’un cansız bedenleri 3 Mart’ta Zeytinburnu Sahili’nde bulundu. 14 Ekim’deki duruşmada Şengüler beraat etti. Fatmanur, Ayhan Şengüler’e taş attığı için cezalandırıldı; erkek yargı onu akladı. Fatmanur, tarikat-erkek-yargı iş birliği sonucunda hayatını kaybetti.

Hifa İkra

Hifa İkra, 8 yaşında bir çocuktu ve 3 ila 6 yaşları arasında babası Ayhan Şengüler tarafından cinsel istismara uğradı. Babası, Hifa’yı annesi Fatmanur’la tehdit etti. Hifa’nın yaşadıklarını güvenli bir ortamda ifade etmesi gerekirken duruşma salonunda birçok erkeğin önünde ifade vermek zorunda kaldı. 25 kez “Baban sana dokundu mu?” sorusuyla karşılaştı.

Hifa ve annesi 3 Mart’ta deniz kenarında ölü olarak bulunmuştu. Baba Şengüler ise bir gün dahi tutuklu kalmadı. Çocukların koruma mekanizmalarının işletilmesi halinde Hifa bugün hayatta olabilirdi.

Arya

Arya, 19 yaşında ve TOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesi İngiliz Dili Edebiyatı Bölümü öğrencisiydi. 13 Nisan 2026’da, kaldığı üniversite yurdunda intihara sürüklendi. Ailesi, Arya’ya trans kadın olduğu için şiddet uyguladı ve onarım terapisine götürdü. Yurdunda hem yönetim hem de arkadaşları tarafından baskı ve tehditlere maruz kaldı.

Arya’nın intihar nedenleri devletin trans karşıtı politikaları ve yurt yönetimi tarafından sistematik şiddetle yalnızlaştırılmasıydı. Eğer bu şiddetlere karşı korunsaydı, Arya bugün hayatta olabilirdi.

İlayda Zorlu

İlayda Zorlu, 19 yaşında Karadeniz Teknik Üniversitesi’nde Uluslararası İlişkiler bölümünde okuyordu. 17 Nisan 2026’da, Hatay’ın Kırıkhan ilçesindeki aile evinde babası tarafından öldürüldü. İlayda’nın 8 Mart eylemlerine katıldığını öğrendikten sonra ailesiyle iletişime geçen polis, Aile-devlet işbirliğiyle İlayda’nın hayatını etkiledi.

Yerel basında İlayda’nın ölümü önce “kaza” sonra “intihar” olarak duyuruldu. Emniyetin aileleri arayarak yalan bilgiler vermesi sonucunda İlayda şüpheli bir biçimde hayatını kaybetti. Eğer polis tarafından hedef gösterilmeseydi, bugün hayatta olabilirdi.

Ayşe Tokyaz

Ayşe Tokyaz, 22 yaşında üniversite öğrencisiydi. 2025 Temmuzunda, ihraç polis Cemil Koç tarafından Küçükçekmece’de öldürüldü. Cansız bedeni, katilin suç ortakları tarafından bir valizde yol kenarına bırakıldı. Ayşe’nin ikizi Esra, kardeşini kurtarmak için mücadele etti fakat polisten yardım almak zorunda kaldığında başvuruları göz ardı edildi.

Ayşe’yi korumakla yükümlü polisler, Esra’nın verdikleri bilgileri katil Koç’a ilettiler. Ayşe, yalnızca Cemil Koç’un değil, o dönemki erkek yargının da iş birliğiyle hayatını kaybetti. Cemil Koç’un daha önce de bir cinayetle ilgili cezasız kaldığı düşünülürse, Esra karakola gittiğinde harekete geçilseydi, Ayşe bugün hayatta olabilirdi.

Dilek İnce

Dilek İnce, trans bir kadındı ve geçimini seks işçiliği ile sağlıyordu. 2006’da trans kadınlara yönelik saldırılara maruz kaldı. 10 Kasım 2008’de Ankara Etlik’te aracına ateş açıldı ve Dilek başından ağır yaralanarak 11 Kasım’da öldü. Cinayet üzerinden 18 yıl geçmesine rağmen failler bulunamadı.

Dilek’in anısına kurulan Giysi Bankası ve Nefret Suçları ile Mücadele Onur Ödülleri, onun mücadelesini simgeliyor. Dilek’in yaşam hakkını elinden alanların cezalandırılmaması halinde, bugün hayatta olabilirdi.

İpek Er

İpek Er, 18 yaşındayken uzman çavuş Musa Orhan tarafından tecavüze uğradıktan sonra bir mektup bıraktı. 7 Temmuz 2020’de Musa hakkında savcılığa başvurdu, fakat intihar girişiminde bulundu ve 18 Temmuz’da hastanede hayatını kaybetti. Musa’nın cezası, iyi hal indirimiyle 12 yıldan 10 yıla düştü.

İpek’in durumu, mahkeme süreçlerinde görmezden gelindi. Cinsel şiddet karşısında yalnız bırakılmasaydı, bugün hayatta olabilirdi.