Yargıtay sokak hayvanlarını besleyen kadını mahkum etti

Yargıtay, Sokak Hayvanlarını Besleyen Kadın Hakkında Karar Verdi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi, sokak hayvanlarına yiyecek veren bir kadın hakkında çıkan taksirle yaralama davasını onayladı. Bu karar, sokak hayvanlarını besleyen bireylerin hukuki sorumlulukları ve gönüllü besleme faaliyetleri açısından önemli bir emsal oluşturuyor.

Dava, kadının evindeki artan yemeklerle sokak köpeklerini beslemesinin ardından, 9 yaşındaki bir çocuğun köpek saldırısı sonucu yaralanması üzerine açıldı.

İlk Derece Mahkemeden Beraat Kararı

Mahkeme, kadının sokak hayvanlarını beslediğini kabul etti. Ancak bu durumun, hayvanlar üzerinde sahiplik veya gözetim yükümlülüğü doğurmadığına karar vererek, sanığın beraatine hükmetti.

İstinaf Mahkemesi Değerlendirmesi

Dosya daha sonra istinaf mahkemesine taşındı. Bu mahkeme, kadının köpekleri besleyerek ekolojik bir ortam oluşturduğunu belirtti ve saldırının, kadın tarafından beslenen hayvanlardan kaynaklanmadığını belirtse de, bunun sorumluluğu ortadan kaldırmadığını ifade etti. Kadın, taksirle yaralama suçundan mahkum edildi.

Yargıtay’ın Onayı

Yargıtay 12. Ceza Dairesi, istinaf mahkemesinin kararını hukuka uygun buldu ve onayladı. Böylece, 2 Haziran 2026 tarihli 2024/3561 esas ve 2026/5457 karar numaralı mahkumiyet hükmü kesinleşti.

Hukuki Değerlendirme

Avukat Zeynep Sevim, kararın hukuki olarak tartışmalı olduğunu belirtti. Sevim, bir hayvanı beslemenin denetim ve gözetim yükümlülüğü taşımadığını vurguladı. Ayrıca, kadının saldırıya neden olan köpeklerin beslenip beslenmediğinin bile kanıtlanamadığını ifade etti. Sadece hayvanları beslediği için mahkumiyetinin, ceza hukukunda sorumluluğun sınırlarını genişletebileceğini belirtti.

Toplumsal Sonuçlar Üzerine

Sevim, bu kararın toplumsal etkilere de yol açabileceğini, hayvanseverlerin gönüllü yardımlarının azalabileceğini söyledi. Çocukların ve toplumun güvenliğinin önemine dikkat çeken Sevim, iyi niyetle yapılan bir davranış için ceza hukukunun temel ilkelerine adanmış bir sorumluluğun gerekliliğini vurguladı. Sevim, “Ceza hukuku, istenmeyen bir sonuç meydana geldiğinde mutlaka bir sorumlu bulma hukuku değildir. Sorumluluk varsayımlarla değil, somut delillerle belirlenmelidir. Gönüllü olarak hayvanları besleyen vatandaşların artık bu durumdan dolayı çekinmesi olağan bir durum olabilir” şeklinde değerlendirdi.