LGS’ye gün sayarken evlerde durum ne?

Haziran ayının gelmesiyle birlikte milyonlarca evde adeta saatler LGS’ye ayarlandı. Kalan son iki hafta, öğrencilerden ziyade anne ve babalar için de bir duygu sınavına dönüşmüş durumda. Ailelerde şu günlerde en sık gördüğüm şey, ne yazık ki sadece çocukların sınav kaygısı değil; bu kaygının tetiklediği evlilik krizleri ve aile içi iletişim kazaları.

Gelin, bu son düzlükte hem çocuklarımıza hem de birbirimize nasıl yaklaştığımıza, neleri gözden kaçırdığımıza biraz daha yakından bakalım.

Sınav maratonunun son haftalarında evlerde gizli bir suçlama savaşı yaşanmaya başlar. Genellikle roller çok keskin şekilde ayrışır: Anneler, çocuğun sadece ders çalışma takvimini değil; kaygısını, uykusuzluğunu, ergenlik krizlerini ve her başarısız deneme sınavının yarattığı hayal kırıklığını da tek başına sırtlanma duygusu içinde bulurken, Babalar çoğunlukla dershane ücretleri, özel dersler ve kaynak kitapların finansal yükünü omuzlarında taşıyan bir figüre dönüşür. Sistemin ekonomik ağırlığı altında ezilirken, evin içindeki o yoğun duygusal çatışmaya nasıl dahil olacağını bilememe hissi, onları zamanla daha da dışarıda ve sessiz bırakır.

Bir süre sonra çocuk odasında test çözerken, yan odada anne ve baba birbirini ebeveynlik tarzı üzerinden yargılamaya başlar: “Sen çok yüz veriyorsun” ya da “Sen sadece izliyorsun”. Unutmayalım; çocukların geleceği için çıkılan bu yolculukta eşlerin birbirini yetersizlikle suçlaması, sınav stresinden çok daha derin bir evlilik krizine yol açar. Çocuklar bir şekilde sınavı atlatır ve yollarını bulurlar; ancak bu süreçte yıpranan bir evliliğin onarımı çok daha uzun sürer.

Son İki Haftada Çocuğa Yaklaşım: Ne Yapmalı, Ne Yapmamalı?

Artık akademik olarak büyük yüklemeler yapma dönemi kapandı. Bu son iki haftada çocuğun ihtiyacı olan şey daha fazla bilgi değil, daha fazla güvendir.

• Kaygı, virüs gibidir; anne ve babadan çocuğa hızla bulaşır. Sizin takvimlere bakıp iç geçirmeniz, kurduğunuz her cümleye “LGS” kelimesini eklemeniz çocuğun omuzlarındaki yükü iki katına çıkarır.
• Evdeki olağanüstü hal durumuna son verin. Sırf sınav var diye evde çıt çıkarmamak, misafir kabul etmemek ya da hayatı tamamen durdurmak çocuğa “Bu o kadar büyük bir olay ki, başarısız olursan her şey biter” mesajı verir. Hayatınızın normal akışta kalmasına özen gösterin.
• Kıyaslamaları bitirin. “Arkadaşın kaç net yapıyor?” sorusu bu dönemin en büyük motivasyon kaybı sebebidir. Çocuğunuzu sadece kendisiyle kıyaslayın ve çabasını takdir edin.

Son Düzlükte Eşler Birbirine Nasıl Yaklaşmalı?

Çocuğunuz için güvenli bir alan oluşturmak istiyorsanız, önce eşinizle kurduğunuz ilişkinin dengesini sağlamanız gerekir.
• Çocuğun eğitimi ve geleceği konusunda farklı düşünüyor olabilirsiniz. Ancak bu son iki haftada çocuk, anne ve babasının arkasında birlikte durduğunu hissetmelidir. Birinizin “olur” dediğine diğeriniz “olmaz” dememeli, tutarsız mesajlarla çocuğun zihnini bulandırmamalısınız.
• Deneme sınavı sonuçları düştüğünde hedef tahtasına eşinizi oturtmaktan vazgeçin. Bu bir ekip işidir ve şu an birbirinizi hırpalama değil, birbirinizin omzundaki yükü hafifletme zamanıdır.
• Akşamları çocuk odasına çekildikten sonra, günün muhasebesini sınav üzerinden yapmadığınız, sadece birbirinizin halini hatırını sorduğunuz 10 dakikalık kahve molaları verin. Evlilik bağını beslemek, evdeki stres seviyesini otomatik olarak düşürecektir.

Sevgili anne ve babalar; sınavlar gelir geçer. Haziran ayı bitecek, o kitapçıklar kapanacak ve birkaç saat içinde her şey nihayete erecek. Sonuç ne olursa olsun, o okulun kapısından çıktığında çocuğunuzun sarılacağı ilk şey yine sizin sevginiz ve evdeki o huzurlu ortam olacaktır.
Çocuğunuzun geleceğini inşa etmek isterken, onun en büyük sığınağı olan ailenizi ve evliliğinizi yıpratmayın. Unutmayın, hiçbir sınav sonucu, bir çocuğun anne ve babasının gözlerinde gördüğü “koşulsuz kabul” kadar değerli değildir.