Beynim ve ben

Hayattaki en önemli organımızdır beynimiz, lakin beynimiz ödül,ceza,koruma sistemleri ile çalışır.
Dopamin,seratonin,haz,acı gibi durumlarda beynimiz yani sinir sistemimiz bizlerle konuşur..

Belirsizlik duygusu keyifsizlik verir, belirsizlik duygusundan kaçmak için başka eylemlere sığınırız.
Birisini arama, alışveriş yapma, ev işi ile ilgilenme gibi.
Böyle yaptığında ordaki dosyayı kapatmamış oluyorsun. Çünkü beyin tamamlamış olmuyor.
Yaşanılan olaylar sinir sisteminde ve bedende kayıtlı olduğu için bedeninin hafızasında bu durumu çözmek gerekiyor…

Tıpkı kıyafete dökülen domestos çamaşır suyu gibi:)
Kıyafetinde Kir olduğunda ne yapıyorsun? Çamaşır suyunu döküyorsun ve çözülmesini bekliyorsun. İşte bedenin hafızasıda böyle.
Yaşanılan her duygu orda kayıtlı ve sen onun çözülmesini beklemek yerine başka işlemler uyguluyorsun..
Evet, bedenle çalışırken birçok duygu gelecek.
Öfke,sıkışmışlık, ağrı,iç daralması, yerinde duramama,kin vs..
O an onları bedeninde hissettiğinde ve kaçmadığında dönüşüm başlıyor dostum:)

Dene, bana da yorumlarını aktar 🙂
Birlikte çözelim..