Gerçekten İhtiyacımız Olan Tek Şey Sevgi Mi ? 

İlişkilerde en büyük yanılgılarından biri, sevilmeyi tamamlanmakla karıştırmak. Pek çok hayatına aldığı kişiyi sevdiğini sanıyor ama aslında onun varlığıyla yalnızlığını bastırmak, eksikliğini doldurmak, hayatın yükünü paylaşmak istiyor. Yani sevgi sandığımız şey, bazen sadece ihtiyaç oluyor.

Birine “sensiz yapamam” demek romantik gibi görünse de çoğu zaman bu cümle bağımlılığın ifadesidir.

İnsan önce kendisiyle ilişkisini kurmadan, başkasıyla sağlıklı bir ilişki kuramaz. Kendini sürekli eleştiren, değersiz hisseden, yalnız kalmaktan korkan biri; sevgiyi kurtuluş olarak arar. Böyle olunca karşı taraf partner olmaktan çıkar, ihtiyaçları karşılayan bir role dönüşür.

Öz sevgi burada devreye girer. Öz sevgi, aynaya bakıp kendine hayran olmak değildir. Kusurlarını inkâr etmeden kendine saygı duyabilmektir. Hatalarını görüp kendine acımasız davranmamaktır. Yorulduğunda kendine şefkat gösterebilmek, düştüğünde elinden tutabilmek, başarı kadar başarısızlığını da kabul edebilmektir.

Kendine değer veren insan, bir ilişkiye açlıkla girmez. Sürekli onay beklemez. Her sessizlikte, tartışmada terk edilme korkusu yaşamaz. Karşısındakini sınamak zorunda hissetmez. Çünkü zaten kendi değerini bilir.

Böyle olunca ilişki de değişir. İnsan, karşısındakini değiştirmeye çalışmak yerine anlamaya başlar. Sahip olmak yerine eşlik etmeyi öğrenir. Kontrol etmek yerine güvenmeyi seçer.

Bugün birçok ilişkide asıl sorun sevgisizlikten çok, kişinin kendisiyle bağ kuramamasıdır. Kendini tanımayan biri ne istediğini bilemez. . Ne hissettiğini bilmeyen biri de sevgiyi sağlıklı veremez.

Sevgiye gerçekten ihtiyacımız var mı?

Evet, sevgi insan ruhunun en temel besinlerinden biridir. Ama önce dışarıdan değil, içeriden başlamalıdır. İnsan kendine düşman olup başkasından huzur bekleyemez.

Gerçek sevgi, insanın önce kendine yaklaşmasıyla başlar. İçinde huzur bulan biri, sevgiyi talep eden tarafta olmaz; sevgiyi paylaşan tarafa geçer. Çünkü sevgi, bir başkasını eksiklerimizi kapatacak kişi olarak görmek değildir.

Sevgi, iki bütün insanın birbirinin hayatına değer katabilme becerisidir.