ENDİŞELİ VE KORKAN BİR MİLLET OLDUK

Sevgili dostlar, bugün şöyle bir düşündüm.

Yaşarken ne çok olaydan korkar olduk, hangi korkumuza önlem alacağımızı şaşırdık, değil mi?

1. ABD ile İran arasındaki savaşa İsrail de katılınca, yaşanan savaşın Türkiye’ye de yansıma endişesi ve korkusu.

2. Gayrimenkulü olan, borsada kâğıdı, bankada parası ve dövizi olan yatırımcıların sermaye kaybı; ticaretle uğraşan iş insanlarının “Fabrikamda üretim durur mu?”, küçük esnafın ise “Dükkânım kapanır mı?” endişesi ve korkusu.

3. Her an yaşayabileceğimiz doğal afetlerin (deprem, sel, yangın) olması endişesi ve korkusu.

4. Kar ve yağmur yağmazsa, barajlarda su kalmazsa susuz kalma endişesi ve korkusu.

5. Silahlardan gelişi güzel atılan “serseri kurşunların” hedefi olma endişesi ve korkusu.

6. Araç ile trafiğe çıkıldığı zaman, özellikle uzun yollarda radara girip ceza yeme korkusu ve magandalara rast gelme endişesi ve korkusu.

7. Öğrencilerine “oğlum”, “kızım” diyerek kucaklayan bilge insanlar olan öğretmenlerin; öğrencileri ve velileri tarafından şiddete uğrama veya öldürülme endişesi ve korkusu.

8. Tüm ailelerin; çocuklarının zamanın illet hastalığı olan madde bağımlılığına alışması ve akran kavgalarına karışmasına dair duydukları endişe ve korku.

9. Kadınlarımızın, koruma altına alınsalar dahi eşleri tarafından şiddet görme, darp edilme ve öldürülme endişesi ve korkusu.

10. Yapay zekâdan, sanal dünyanın kumar ve oyunlarından duyulan endişe ve korku.

11. Bu kadar korku dolu bir dünyada işsiz kalma endişesi ve korkusu.

Listeye ekleyeceğimiz daha çok korkumuz olduğu bir gerçek olsa da şu görünüyor ki; son günlerde gülen değil, endişe eden ve korku hisseden bir millet olduk. Temennim; her geçen gün çoğalan bu endişeli ve korkulu günlerimizi bugünden sonra bir daha yaşamamak; güzel düşüncelerle huzurlu ve mutlu günler geçirmektir.

Sonucu şöyle bağlamak istedim:

Dünya hayatındaki korkularımız, sanki Allah korkusunu unutturdu.

Duam; Allah hepimizi korusun…

Saygılarımla.